ส้มตำไทย 1 จาน (ปริมาณประมาณ 150-200 กรัม) ให้พลังงานประมาณ 120-150 กิโลแคลอรี่ ถือเป็นเมนูแคลอรี่ต่ำที่เหมาะกับการลดน้ำหนัก อย่างไรก็ตาม ข้อควรระวังหลักคือปริมาณโซเดียมที่แฝงอยู่ในน้ำปลาและกุ้งแห้ง ซึ่งอาจสูงถึง 1,200-1,500 มิลลิกรัมต่อจาน ทำให้เกิดอาการบวมน้ำได้ ถ้าคุณเป็นคนรักส้มตำและกำลังดูแลน้ำหนัก บทความนี้จะช่วยให้คุณกินได้อย่างชาญฉลาด ด้วยข้อมูลโภชนาการจากฐานข้อมูล ของสถาบันโภชนาการ มหาวิทยาลัยมหิดล ที่มีตัวเลขชัดเจนทุกรายการ ไม่มีการคาดเดา Key Takeaways ส้มตำไทย กี่แคล? คำถามว่า “ส้มตำไทย กี่แคล?” มีคำตอบที่แม่นยำและตรวจสอบได้จากฐานข้อมูลโภชนาการอาหารไทย (Thai Food Composition Database) ฉบับออนไลน์ ปี 2558 จัดทำโดยสถาบันโภชนาการ มหาวิทยาลัยมหิดล ซึ่งเป็นแหล่งอ้างอิงสูงสุดสำหรับโภชนาการอาหารไทยในประเทศ แคลอรี่ส้มตำไทยต่อ 100 กรัมและต่อจาน ส้มตำไทยสูตรดั้งเดิมซึ่งประกอบด้วยมะละกอดิบ ถั่วลิสงคั่ว กุ้งแห้ง มะเขือเทศ ถั่วฝักยาว น้ำปลา น้ำตาลปี๊บ และมะนาว ให้พลังงาน 105 กิโลแคลอรี่ต่อ […]

ถ้าพูดถึงผลไม้หน้าร้อนที่หลายคนรอคอย “มะยงชิด” ต้องติดอันดับต้น ๆ แน่นอน ด้วยสีเหลืองทองน่ากิน รสหวานอมเปรี้ยว และเนื้อฉ่ำ ๆ ทำให้หลายคนกินเพลินจนหมดจานแบบไม่รู้ตัว ช่วงที่มะยงชิดออกสู่ตลาด มักจะกลายเป็นกระแสทุกปี ทั้งเรื่องสายพันธุ์หวานจัด หรือราคาที่บางครั้งพุ่งสูงจนเป็นข่าว แต่สำหรับคนที่กำลังคุมอาหารหรือดูแลสุขภาพ คำถามที่มักจะเกิดขึ้นคือ มะยงชิดหวาน ๆ แบบนี้ ให้พลังงานกี่แคลอรี? กินเยอะจะทำให้น้ำหนักขึ้นไหม? มะยงชิด 1 ลูก กี่แคล? โดยเฉลี่ย ตัวอย่างปริมาณที่พบได้บ่อย เมื่อเทียบกับของหวานหลายชนิด มะยงชิดถือว่า พลังงานไม่สูงมาก แต่ก็มีน้ำตาลธรรมชาติอยู่พอสมควร พลังงานของมะยงชิดมาจากอะไร? พลังงานของมะยงชิดส่วนใหญ่ มาจาก คาร์โบไฮเดรตในรูปของน้ำตาลธรรมชาติในผลไม้ โภชนาการโดยประมาณต่อ 100 กรัม นอกจากนี้ยังมีสารอาหารที่เป็นประโยชน์ เช่น ซึ่งช่วยสนับสนุนการทำงานของระบบภูมิคุ้มกันและสุขภาพโดยรวม ทำไมมะยงชิดบางครั้งแคลอรีสูงกว่าที่คิด? แม้ตัวผลไม้เองจะให้พลังงานไม่สูงมาก แต่แคลอรีอาจเพิ่มขึ้นได้จากพฤติกรรมการกิน เช่น 1. กินเพลินจนเกินปริมาณเพราะลูกเล็ก กินง่าย ทำให้บางครั้งเผลอกินทีละ 10–20 ลูก 2. กินคู่กับน้ำปลาหวานน้ำปลาหวานมักมีน้ำตาลเพิ่ม ทำให้พลังงานรวมของมื้อเพิ่มขึ้น 3. […]

สำหรับผู้ป่วย มะเร็งหลอดอาหาร “การกิน” อาหารธรรมดาๆแบบที่เคยกินได้ กลับกลายเป็นอุปสรรคที่ต้องเผชิญในทุกๆ วัน เนื่องจากตำแหน่งของก้อนมะเร็งและการรักษาที่มุ่งเป้าไปยังบริเวณหลอดอาหารโดยตรง ส่งผลกระทบอย่างรุนแรงต่อกระบวนการกลืนและกินอาหาร ทำให้มีภาวะทุพโภชนาการหรือขาดสารอาหารเกิดขึ้นได้บ่อยและเป็นปัจจัยสำคัญที่ส่งผลต่อผลลัพธ์การรักษา ทำไมผู้ป่วย มะเร็งหลอดอาหาร ถึงกินได้น้อยลง? ปัญหาหลักที่ผู้ป่วยต้องเผชิญคือ ภาวะกลืนลำบาก (Dysphagia) ซึ่งเกิดได้จากหลายสาเหตุ ไม่ว่าจะเป็น ทำอย่างไรให้ผู้ป่วย มะเร็งหลอดอาหาร กินได้มากขึ้น เป้าหมายหลักของเราคือ การป้องกันภาวะทุพโภชนาการและรักษามวลกล้ามเนื้อไว้ให้ได้มากที่สุด โดยใช้เทคนิคการกินที่ปรับเปลี่ยนไปตามระยะของโรคและการรักษา 1. การปรับลักษณะอาหาร (Texture Modification) เมื่อผู้ป่วยเริ่มมีอาการกลืนลำบาก ควรปรับอาหารให้อยู่ในรูปแบบที่กลืนง่าย เพื่อป้องกันการสำลักและผู้ป่วยไม่รู้สึกเจ็บขณะกลืนอาหาร (หรือรู้สึกเจ็บน้อยที่สุด) หลักการสำคัญ: ควรเริ่มจากอาหารที่นิ่มที่สุดเท่าที่ผู้ป่วยจะรับได้ก่อน จากนั้นค่อยๆ ปรับเพิ่มความแข็งของอาหารขึ้นเมื่ออาการดีขึ้น เพื่อกระตุ้นให้กลไกการกลืนยังคงทำงานอยู่ 2. เพิ่มคุณค่าทางโภชนาการในทุกๆคำที่กินได้ เนื่องจากผู้ป่วยมักกินได้ในปริมาณน้อย เราจึงต้องทำให้อาหารทุกคำมี “พลังงานและโปรตีนสูง” ที่สุดเท่าที่จะทำได้ ด้วยการ 3. การจัดการมื้ออาหาร 4. การให้อาหารทางสายให้อาหาร (Enteral Nutrition) ในกรณีที่ผู้ป่วยไม่สามารถกินอาหารทางปากได้เพียงพอ (เช่น กินได้น้อยกว่า 60% ของความต้องการของร่างกายเป็นเวลานานกว่า 1 […]