Kamonchanok Khasuwan

          ในวิถีชีวิตที่เร่งรีบจึงทำให้คนวัยทำงานส่วนใหญ่มักไม่มีเวลาในการเลือกกินอาหาร ตัวเลือกอาหารส่วนใหญ่จึงเป็นอาหารจานด่วน เบเกอรี่ หรือแม้แต่การข้ามมื้ออาหารนั้นๆไป ในระยะหลังคนวัยทำงานเริ่มหันมาสนใจดูแลสุขภาพของตัวเองมากยิ่งขึ้น การเสริมผลิตภัณฑ์เสริมอาหารจึงเป็นตัวเลือกแรกๆในการเริ่มดูแลตนเอง การเสริม วิตามิน เอง อาจเกิดผลเสียต่อร่างกายในระยะยาวได้หากกินไม่ถูกวิธี            วิตามิน เป็นสารอาหารจำเป็นที่ไม่ให้พลังงาน มีความต้องการน้อยมากแต่ก็ขาดไม่ได้ จึงทำให้อาการแสดงเมื่อมีการขาดวิตามินจึงพบได้ยาก1 เว้นเสียแต่ว่ามีการขาดวิตามินเหล่านั้นเป็นระยะเวลานาน ซึ่งในวัยทำงานด้วยลักษณะในการใช้ชีวิต ความเร่งรีบในแต่ละวัน หรือในวัยทำงานแต่ละคนอาจมีความต้องการวิตามินบางชนิดมากขึ้น จึงอาจเพิ่มความเสี่ยงในการขาดสารอาหารได้ โดยเราคัด 5 วิตามินที่คนวัยทำงานอาจเสี่ยงต่อการขาดได้ สารอาหารที่สำคัญในวัยทำงานมีอะไรบ้าง วิตามินดี มีส่วนช่วยในการดูดซึมแคลเซียม รักษาสมดุลแคลเซียมและฟอสเฟตในเลือด หากท่านอยู่ในกลุ่มที่มีความเสี่ยงต่อการขาดวิตามินดีจากการโดนแดดไม่เพียงพอ นักกำหนดอาหารแนะนำให้หาโอกาสโดนแดดอย่างน้อย 3 วันต่อสัปดาห์ อย่างน้อย 25 นาทีต่อครั้ง หากท่านอยู่ในกลุ่มที่มีโรคประจำตัว นักกำหนดอาหารแนะนำให้มาพบแพทย์เพื่อตรวจระดับวิตามินดีในเลือดเพื่อประเมินเสริมวิตามินดีในปริมาณที่เหมาะสมต่อไป แคลเซียม เป็นส่วนประกอบที่สำคัญของกระดูก วิตามินเอ วิตามินเอมีส่วนช่วยหลักในเรื่องการมองเห็น วิตามินซี ทำหน้าที่เป็นสารต้านอนุมูลอิสระ ในคนที่สามารถกินผักและผลไม้ดังกล่าวได้ดีอยู่แล้วไม่มีความจำเป็นต้องเสริมวิตามินซี เนื่องจากร่างกายจะสามารถดูดซึมวิตามินซีได้ดีกว่ากลุ่มคนที่มีการเสริมวิตามินซี เพราะยิ่งเสริมมากร่างกายจะมีการดูดซึมลดลง แม้ว่าการเสริมวิตามินซีในปริมาณสูง (2000 มิลลิกรัมต่อวัน) จะยังไม่มีข้อมูลที่แน่ชัดทางคลินิคว่าจะก่อให้เกิดอาการข้างเคียงที่รุนแรง แต่พบว่าการเสริมวิตามินซีในปริมาณสูงมีผลต่อการสร้างออกซาเลตซึ่งเป็นการเพิ่มความเสี่ยงในการเป็นนิ่วในไต ดังนั้นหากต้องการเสริมวิตามินซี แนะนำให้เพิ่มการดื่มน้ำระหว่างวันมากขึ้น และควรหลีกเลี่ยงการเสริมวิตามินซีในผู้ป่วยที่มีความเสี่ยงโรคไตและผู้ป่วยโรคธาลัสซีเมียที่มีภาวะเหล็กเกิน วิตามิน บี 1 […]

ร่างกายของมนุษย์มีน้ำเป็นส่วนประกอบกว่าร้อยละ 60 และในการทำงานของระบบต่างๆ ของร่างกายล้วนต้องอาศัยน้ำ เป็นสารหล่อลื่นตามข้อต่อ มีส่วนช่วยในการย่อยและดูดซึมสารอาหาร นอกจากนี้น้ำยังช่วยรักษาระบบสมดุลในร่างกาย ทั้งสมดุลกรดด่างและรักษาอุณหภูมิ รวมถึงเป็นส่วนสำคัญในการขับของเสียที่ได้จากระบบต่าง ๆในร่างกายทิ้งในรูปของปัสสาวะผ่านการทำงานของไต1,2 ไต ทำหน้าที่เหมือนโรงงานบำบัดน้ำเสียให้แก่ร่างกาย โดยอาศัยการหมุนเวียนของเลือดที่จะนำของเสียมาให้ไตกรองของเสียเหล่านั้นออกเพื่อขับทิ้งในรูปของปัสสาวะ และจะรับน้ำและสารอาหารที่ไตดูดซึมกลับมาได้ไปหมุนเวียนต่อทั่วร่างกาย ดังนั้นหากไตทำงานได้น้อยลงจากโรคไตเรื้อรังก็อาจทำให้มีของเสียคั่งในร่างกายมากขึ้น และถูกเลือดนำไปยังส่วนต่าง ๆทำให้อวัยวะในร่างกายเกิดการทำงานที่ผิดปกติ จนทำให้เกิดอาการไม่พึงประสงค์เช่น การคลื่นไส้อาเจียน เบื่ออาหาร กล้ามเนื้ออ่อนแรง จนอาจมีอันตรายถึงชีวิต สาเหตุของการเกิดโรคไตเรื้อรัง การป้องกัน หรือชะลอความเสื่อมของโรคไตเรื้อรัง10 ปริมาณน้ำที่เพียงพอต่อวัน7           สำนักโภชนาการระบุปริมาณน้ำที่เหมาะสมในบุคคลสุขภาพดีแต่ละช่วงอายุในเอกสารปริมาณสารอาหารอ้างอิงที่ควรได้รับประจำวันสำหรับคนไทย พ.ศ. 2563 ดังตารางด้านล่าง หรือสามารถคำนวณได้จาก น้ำหนักตัว x 30-35 มิลลิลิตร/วัน8 เช่น หนัก 50 ควรได้รับน้ำ 50*30 ถึง 50*35 = 1500-1750 ml การดื่มน้ำมากกว่าความต้องการของร่างกายอาจทำให้เกิดภาวะโซเดียมในเลือดต่ำ ทำให้เกิดอาการมึน สับสน คลื่นไส้อาเจียนได้ แม้อาการนี้จะเกิดขึ้นได้น้อยมากในกลุ่มคนที่มีสุขภาพดี แต่จากการศึกษาพบว่าคนที่ดื่มน้ำเปล่ามากกว่า 5 ลิตรต่อวันจะมีระดับโซเดียมในเลือดต่ำกว่าที่ควรเป็น12 ดังนั้นควรดื่มน้ำในปริมารที่พอดีต่อร่างกาย […]